Tiger deel 3: Geld, macht en status!

Na aankomst kleden we ons direct om. Zoals gebruikelijk. Samen een rondje lopen met gekoelde sixpack in de golftas. Golfen en praten. Zijn vermomming hangt ie naast zijn oude kloffie. Vreemd gezicht. Ik mag als eerste afslaan. Ik tee mijn bal op, doe een paar oefenswings. Adem in en adem uit... Het geluid van de bal tegen mijn driver. Ik voel dat het goed zit. Mijn bal begint laag en wint aan hoogte. 240 meter! Ik juich en Tiger lacht. Goede tik, broeder! ‘Macht en geld corrumpeert,' zei ik tegen Tiger. Ondertussen slaat hij een geweldige driver. We praten gewoon door ook al zitten we in onze swing. Ruim 310 meter. ‘Klote bal.' Ik mag hem graag pesten. ‘Eat this, Parnevik...' mompelt hij. ‘Weet je wat het enge van alles is? Ik kan alles krijgen wat ik wil, terwijl ik vroeger er keihard voor moest werken. ‘Iedereen wil mijn vriend zijn.' ‘Of vriendin,' vul ik hem aan. Een knipoog. Lopend naar onze bal kijk ik naar hem. Idealiserende transferentie (de universele neiging van mensen te bewonderen). Mensen dichten hem een goddelijke status toe vanwege zijn prestaties op de golfbaan en sponsorcontracten. Het gevaar is dat je er zelf in gaat geloven. Zijn ijzeren 3 losjes in zijn hand slenteren we over zijn privé baan. 'Je beseft dat het niet gaat om jou, maar om je status en je geld,' merk ik fijntjes op. Een Jiddisch spreekwoord zegt: "Met geld in je zak ben je slim en aantrekkelijk, en zing je prachtig." Hij zingt hard: ‘i'm only human of flesh and blood, i am,' van The Human League. ‘Goed he?' Een knipoog.

Het gevaar is dat mensen met zoveel geld is dat ze zich onaantastbaar gaan voelen en mensen om zich  heen verzamelen die alleen maar 'ja en amen zeggen.' Kritiek wordt niet geaccepteerd en uiteindelijk keert men in zichzelf. Kopen wat je wil dient als tijdelijke antidepressiva. Persoonlijk geluk is onbetaalbaar. Het rijkst is diegene met het minst, aldus Socrates.

Mijn bal ligt links op de fairway van de lange en uitdagende par 5. Ik neem mijn positie in en concentreer me en tegelijkertijd geniet ik van de omgeving. Prachtige baan, goed onderhouden en wij zijn de enige bezoekers. Logisch, want de baan is gelegen in zijn achtertuin. Alles hebben en krijgen wat je maar wil. Nergens naar kijken, gewoon kopen. Er is meer in het leven dan geld. In de baan hebben we het over het leven, doelen, dromen, vrouwen en golf. Mijn swing is onrustig waardoor de bal naar rechts gaat. De bossen in. ‘Fuck.' Ik draai me om en zie hem lachen. ‘Iets teveel lessen gehad of de spanning?' Hij mag me graag pesten. Wat ons bindt is de liefde voor het spel en onze vriendschap. Het laatste is onvoorwaardelijk. Ik behandel hem als mens. We waarderen elkaar voor wie we zijn niet om wat we hebben. Hij staat stil voor de bal en concentreert zich. "Jezus man, het is geen Augusta..' roep ik. De ijzeren 3 hoor ik snijden door de lucht. Jarenlang oefenen, onvoorwaardelijk geloof hebben, een dwangmatige dominante vader en leven als een monnik voor je sport. Zo word je de grootste golfer. Het zat er dus in en het is eruit gekomen. Het kostte wel zijn jeugd. Mijn jeugd stond in het teken van slootje springen, rolschaatshockey, tennis en zaterdagmiddag voetballen. Ik beschik niet over die bezetenheid. Hoewel ik de nodige rackets heb stukgeslagen maar dat was geen bezetenheid maar onmacht. Zijn bal vliegt vervolgens 220 meter ver door de lucht en draait van links naar rechts en landt 1 meter van de pin af. We genieten van de balvlucht en het resultaat. ‘That's the way how to handle an iron 3, baby.'

We trekken allebei een blikje bier open en lopen naar mijn bal. Hij praat verder: ‘Weet je, mensen plaatsen mij op een voetstuk. Ik heb er niet om gevraagd.' Hij vervolgt: ‘ Ze zien in mij een rolmodel.... en dat schept verplichtingen.' Vul ik hem aan. ‘Heb je gelezen wat ze over mij schrijven. Het is vaak klinkklare onzin.' Iedereen wil zijn of haar 15-minutes of fame. ‘Is het waar?,' vraag ik. ‘Het waren er geen 10, dat is zeker.'

Mijn bal hebben we gevonden. Hij ligt gunstig. Verderop zie ik de vlag van de green wapperen. Ik pak mijn ijzeren 5. Hij kijkt toe. Mijn ego wil dat de bal op de green. In mijn gedachten is dat een rood duiveltje die mij toeschreeuwt en als een dolle op en neer springt. Doen, doen, doen!!!! Als het misgaat wijst hij altijd naar anderen. Mijn verstand kiest voor een ‘easy lay-up.' Ik besluit het laatste. Ik grip wat korter, draai mijn blad wat naar binnen en met een hockeyslag push ik de bal 140 meter. Ik heb niets te winnen maar ook niets te verliezen. Nog 50 meter te gaan voor de pin. Het rode duiveltje is aan het mokken. Tevreden kijk ik naar het resultaat. ‘Lafaard', .....

Dat het smerig gaat worden, weten we allebei. Mister Perfect is hard van zijn voetstuk gevallen. ‘Fijn dat je er bent, je oordeelt tenminste niet.' ‘Waarom stop je niet?' Ik mag hem graag pesten. Stoppen is geen optie. ‘Ik heb sponsorverplichtingen en ontbinden van de contracten betekent wanprestatie en daarnaast wat moet ik dan doen?' Alles hebben wat mensen graag willen; geld om vrijheid te kopen, macht en aanzien. Maar in feite ben je niet vrij.

‘Hallo lieverd, ik ben geland.' Daar staat ze, zonder vermomming. We omhelzen elkaar en een kus. Hello en Goodbye in het klein. ‘Hoe was het?', vraagt ze. Ik vertel haar dat het leuk was en dat ik 20 boven de baan heb gespeeld. I'm only human...! Geen woord over Tiger!