Deel 2 Tiger, over vooroordelen en verplichtingen

‘Wat hoor en lees ik nu toch allemaal, Tiger?' Zelfs in Nederland waren zijn vermeende escapades niet onopgemerkt gebleven. ‘Je weet toch ook Cees dat de media altijd zwaar overdrijft!' Een vraag of een vaststelling van een gegeven? Tiger vervolgt: ‘Wat ik nooit geleerd heb is achteruit rijden en dan inparkeren.' Hij kijkt spottend mijn kant op. ‘Dat is ook niet nodig want je hebt ruimte genoeg. Je kunt gewoon keren bij jou op de oprijlaan.' Ik mag hem graag pesten. Tiger omschreef het ooit als ‘loving and teasing among friends.' Gelach... ‘ Tja, ik zag jou dat 'n keer doen en zie het resultaat.' Hij grijnst en geniet zichtbaar.

Als we bij elkaar zijn dan hoeft hij geen muur op te trekken. ‘Maar hoe zit het dan met die vrouwen?' Vraag ik. ‘Ik las in de kranten dat er drie vrouwen bij betrokken waren. ‘Zij waren diegene die mij aanwijzingen gaven.' We lachen! De toegangspoort van zijn landgoed zwaait open. Hij parkeert de auto en wijst ook nog even de veroorzaakte schade aan. Boom, brandkraan en de zijkant van de toegangspoort. De auto slaat ie over.

Ooit heb ik hem omschreven als ‘Mister Perfect.' Alles klopt. Zijn looks, zijn swing, zijn vrouw. Het is te mooi. Maar ik weet ook hoe hard hij er voor gewerkt heeft. Als 3-jarige jongetje kreeg hij een club in zijn handen geduwd. Volgens zijn vader had hij talent, maar het was eerder dat Pa, het zijn altijd de ouders, de ambitie had om iets te bereiken, dan de jonge Tiger. Vernoemd naar het oude dienstmaatje van Earl Woods. Het was geen kwestie van talent maar meer een kwestie van iedere dag je oefeningen doen. En dat jarenlang. Ik herinner mij een artikel dat talent niet bestaat. En ziehier het resultaat, nummer 1 van de wereld en sportmiljardair. Maar roem heeft zijn prijs. ‘Ik kan nooit meer naar een bar, biertje drinken en ongegeneerd naar vrouwen kijken.' Vertrouwt hij mij toe. Hij is eenzaam. Alleen aan de top en de wereld aan zijn voeten. Ik benijd hem niet.

'Weet je nog, de vorige keer?' Maar al te goed. Een horde mensen stormde op ons terras af. Mijn bier vloog in de lucht en ik moest een 160 kilo wegende manspersoon van mij afduwen. Ex-NFL, hoorde ik achteraf. Vervolgens een tweede charge. Amerikanen kunnen goed aanvallen. Ik belandde ergens achter in het etablissement met de nodige blauwe plekken. Tiger onderging de ‘spontane' handtekeningsessie gelaten. Nee, ik zou niet willen ruilen. ‘Hij is ook een goeie golfer.' Riep hij en wijzend naar mij. Hij mocht me graag pesten. Ik mocht welgeteld één handtekening uitdelen welke ik later op straat terugvond. Hij schaamde zich. De biertjes hoefde we trouwens niet af te rekenen. De vorige keer dat we hetzelfde terras iets wilde drinken, werden we weggestuurd. We weten allebei waarom. Toen hebben we een sixpack gekocht en deze op zijn terras opgedronken.